8-12-2006

                           Op 1 december met nicky naar de oogarts geweest om het bultje op haar ooglid
                           weg te laten halen.   Dit is goed verlopen.   In de eerste uren na de operatie sprongen
                           er een paar keer kleine bloedvaatjes .  Dan begon het erg te bloeden en het zag er
                           akelig uit . Ik moest er dan een zakdoekje tegen aan drukken en dan hield het weer op.
                           Volgens de assistente zou dit na een paar uur ophouden en dat was gelukkig ook zo.
                            Ze heeft twee nachten naast mijn bed geslapen met een kap op.  Er zitten twee hechtingen in
                            maar ze krabt er gelukkig niet aan .    Afgelopen dinsdag ben ik naar de reu voor Bailey
                            wezen kijken . Dank zij de tom tom kan ik tegenwoordig zonder problemen ergens op
                            tijd komen. Aangezien mijn orientatievermogen niet is om over naar huis te schrijven
                            vind ik dit een geweldige uitvinding.  Maar je moet er wel mee leren omgaan. Aangezien wij
                            plannen hebben om zelf een vakantiechalet aan te schaffen hebben wij deze zomer enige
                            recreatieparken bezocht. Op weg naar 1 van die parken had ik de aanwijzing van tom tom
                            niet goed begrepen. In plaats van de rotonde driekwart te nemen was ik rechtdoor gegaan.
                            Dan beveeld de stem even later sla nu linsaf want ze wil je terug sturen maar het toeval
                            wilde dat je als je linsaf wilde een heel smal paadje in kon rijden . Je reed langs een
                            paar huizen een smal bospad in. Het leek mij niets maar Luuk zei dat het wel goed zou
                            zijn . Nu volg ik de aanwijzingen van manlief altijd op in de auto ook al weet ik zeker
                            dat het fout is . Zo blijft de sfeer goed op zo'n dagje uit.
                            Het pad werd steeds smaller en ik begon me af te vragen of ik achteruit rijdend weer
                            terug moest. Niet mijn sterkste punt. Toen we op een wat breder stukje kwamen en
                            en er een veld met tarwe voor ons bleek te leggen  ben ik  gestopt en daar kon ik gelukkig
                            keren.. Toen kwamen we een jogger tegen die we de weg konden vragen en die stuurde
                            ons terug naar de rotonde. Die zal wel gedacht hebben daar heb je weer van die lui met
                            een tom tom en het dan kunnen ze het nog niet vinden.
                            Maar ik moest naar Valburg en heb het zonder problemen gevonden.  Daan bleek een
                            ontzettend lieve hond te zijn en het lijkt een leuke combinatie.  Dus nu maar wachten
                            tot Bailey loops word.   
                            groetjes An